داستان  توده ها يا براى  توده ها

داستان  براى  توده  نوشتن  تفاوت  زيادى  با «داستان  توده  را نوشتن» دارد. داستانى  كه  براى  توده  نوشته  مى شود مناسبات  متن  خود را تا حد روابط  حاكم  بر توده ها تقليل  مى دهد. بنابراين  داستان  در اين  شرايط  نمى تواند ديدگاهى  انتقادى  نسبت  به  روابط  توده ها داشته  باشد در نتيجه  خود نيز در دام  حكايت هاى  رايج  بين  توده ها - با همان  ساختارها - گرفتار مى شود. اما داستان  توده ها حكايت  ديگرى  دارد. داستان  توده ها با حفظ  موضع  انتقادى  خود در مقابل  هرگونه  واقعيت  موجود، بر آن  است  تا واقعيت  ديگرى  را خلق  كند. بديهى  است  كه  مورد اول  يعنى  داستانى  كه  براى  توده ها نوشته  مى شود فاقد ارزش  ادبى  است  و در بهترين  حالتش  از گزارشى  خبرى  - كه  بى طرفانه  هم  نيست  - فراتر نمى رود.